بسیار وقتها از غم و شادی خویش سخن ساز می کنیم

اما در همه چیزی رازی نیست

گاه به سخن گفتن از زخم ها نیازی نیست

سکوت ملال ها از رازها سخن تواند گفت

سکوت سرشار از ناگفته هاست

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده                               «مارگوت بیکل»

تو از میقات عشق می آیی و دستانت هنوز بوی احرام یاسها را دارند

بگو از کدام سمت آسمان                                            

                                                                               و از کدام قبله ی نور آمده ای

                                   که در چشمانت آفتاب جاریست

اگر روزی بشر گردی پشیمان می شوی از قصه ی خلقت

از این بودن از این ماندن.زمین و آسمان را کفر می گویی؟

                                                                                 نمیگویی؟؟؟

                                                                 «دکتر شریعتی»

در این دنیای تو خالی که هر لحظه دمی زنده دمی مرده در آغوش تنهایی سر خوش از بیداری و جنگیدن برای زندگی و ترسیدن از اینکه روزی زندگی به زیستن بگوید بمیر و خاموش باش...چه خواهی کرد در آن لحظه؟؟؟؟؟

دلم از دست تک تک ثانیه ها خون است که هر لحظه دمی در حال رفتن و گذشتن از دیار من هستند.من در حال گریستن که آنها را به دستان زمان می سپارم و خود در گوشه ای ملول و دل شگسته در حال گریستنم.... و اما افسوس که آنها همچنان در حال گذرند....

در عصر های انتظار به حوالی بی کسی قدم بگذار

خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو

کلبه ی غریبی ام را پیدا کن

کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگی ام

در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو

حریر غمش را کنار بزن.... مرا می یابی.....

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام

که سالهای سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

                                                                    به نرده های ایستگاه رفته

                                                                                                                 تکیه داده ام......

داده هایت.نداده هایت.گرفته هایت همه را شکر..که .

داده هایت نعمت: نداده هایت حکمت:و گرفته هایت امتحان: است.

در تلاش پیله بستن

آرزو از پیله جستن

راز این گردون پر درد

رازها در هم شکستن

دانه در خاکی فشردن

پرچمی بر قله بستن

ما عاقلانه فکر میکنیم و عاشقانه عمل می کنیم.        شهید علم الهدی